Co2-emissie

 

CO2-emissie of CO2-uitstoot is het vrijkomen van CO2 in de atmosfeer. Deze CO2 is dan meestal kort tevoren ontstaan tijdens een oxidatiereactie van koolwaterstoffen, zoals de verbranding van fossiele brandstoffen. Sinds de industriële revolutie is de menselijke CO2-uitstoot sterk toegenomen. Hierdoor is de totale CO2-uitstoot nu een stuk groter dan de (natuurlijke) CO2-opslag. De atmosferische koolstofbalans is daarmee verstoord: de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer neemt toe. Door de hoge CO2-uitstoot is de CO2-concentratie inmiddels gestegen van 270 naar 381 delen per miljoen (ppm) in 2007. Door toename van het totale energieverbruik op aarde (door economische groei en een toenemende wereldbevolking) blijft de CO2-uitstoot steeds verder stijgen. Met zekerheid valt vast te stellen dat het grootste deel van de CO2-toename wordt veroorzaakt door de grootschalige verbranding van fossiele brandstoffen (onder andere op basis van isotopenonderzoek), bijvoorbeeld voor elektriciteitswinning (aardgas- en steenkoolcentrales) en voor transport (auto's, vliegtuigen, enz). Ook bij de productie van cement en kunstmest komen aanzienlijke hoeveelheden CO2 in de atmosfeer. Daarnaast is een belangrijk deel van de totale CO2-uitstoot, maar liefst 20 procent, het gevolg van ontbossing.
CO2 is het belangrijkste broeikasgas en de verhoogde CO2-uitstoot levert de belangrijkste bijdrage aan het versterkte broeikaseffect en daarmee aan de klimaatverandering. (Ook de uitstoot van andere broeikasgassen, zoals methaan en lachgas, is flink gestegen. Ook deze toenames dragen, met hun versterkende invloed op het broeikaseffect, bij aan opwarming van de aarde. Een deel van het methaan in de atmosfeer zet na verloop om in CO2. Methaanemissie draagt dus ook bij aan verhoging van de CO2-concentratie.) Om klimaatverandering te bestrijden (mitigatie) is het noodzakelijk de CO2-uitstoot te verlagen. Verlaging van de CO2-uitstoot wordt ook wel aangeduid met de term CO2-reductie. Verschillende industrielanden hebben in het Kyoto-protocol doelstellingen voor emissiereductie vastgelegd. Zo moet de totale uitstoot van broeikasgas (in CO2-equivalenten) van de Europese Unie in 2012 8 procent lager zijn dan in 1990. Het grootste deel van deze doelstellingen wordt niet bereikt door directe verlaging van de CO2-uitstoot, maar door CO2-compensatie, via het CDM, het investeren in koolstofprojecten in ontwikkelingslanden.